Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5473 K.2022/88
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanıklar ...’ın ve müdafinin kararı, savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle sanıklar hakkında mahkumiyet kararını dijital güvenlik tesisine teslim etmesiyle ilgili temyiz dilekçesini 10.01.2022 tarihinde oybirliğiyle reddederek bu ustura HAPLANMASI’nda karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafinin temyiz dilekçesini içeriğine göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:
Sanık ...’ın kovuşturma aşamasındaki ilk savunmasının yakalama kararı ile değil zorla getirme kararının infazı ile 09.05.2013 tarihinde alındığı, bu savunmasından sonra müdafisi de yanında olduğu halde son sözü sorulup kendisini savunma olanağı tanınarak hakkında mahkumiyet karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık ...’ın 5271 sayılı CMK’nın 190. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca savunma hakkının kısıtlandığından bahisle sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafinin mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğine, katılan ile tanık ...’nun beyanlarının çeliştiğine, katılanın hükümden sonra dosyaya sunduğu 24.03.2014 tarihli dilekçesine göre de sanıkların suçu işlemediklerinin anlaşıldığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafinin temyiz dilekçesini içeriğine göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:
Sanık ...’ın kovuşturma aşamasındaki ilk savunmasının yakalama kararı ile değil zorla getirme kararının infazı ile 09.05.2013 tarihinde alındığı, bu savunmasından sonra müdafisi de yanında olduğu halde son sözü sorulup kendisini savunma olanağı tanınarak hakkında mahkumiyet karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık ...’ın 5271 sayılı CMK’nın 190. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca savunma hakkının kısıtlandığından bahisle sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafinin mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğine, katılan ile tanık ...’nun beyanlarının çeliştiğine, katılanın hükümden sonra dosyaya sunduğu 24.03.2014 tarihli dilekçesine göre de sanıkların suçu işlemediklerinin anlaşıldığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.