Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/7714 K.2018/10265
Özet: İnfraç kurumuna yasak eşya sokma suçunu işleyen sanığı, TCK 297/1 maddesinin birinci cümlesi uyarınca cezalandırarak, bu cezanın ikinci cümlesi gereği yarı oranında artırmayı gözden kaçıran Asliye Ceza Mahkemesi, temyiz itirazını reddederek mahkumiyet kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
TCK.nun 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde mevcut "suç konusu eşyanın bulundurulması ayrı bir suç teşkil ettiği takdirde fikri içtima kurallarına göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki kural gereğince sanığın cezaevinde esrar maddesi bulundurduğu ve kullandığı, sanığın bu eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçlarını oluşturduğu, yukarıda belirtilen düzenleme gereği bu iki suçtan daha ağır cezayı içeren TCK.nun 297/1. maddesinin birinci cümlesi ile temel ceza tayin edilip aynı madde ve fıkranın ikinci cümlesi gereğince de yarı oranında artırılması gerektiği gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden en ağırı yerine, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hangi ilamın tekerrüre esas alındığının hüküm fıkrasında gösterilmemesi, infaz aşamasında gözönüne alınması mümkün görülmüştür,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
TCK.nun 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde mevcut "suç konusu eşyanın bulundurulması ayrı bir suç teşkil ettiği takdirde fikri içtima kurallarına göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki kural gereğince sanığın cezaevinde esrar maddesi bulundurduğu ve kullandığı, sanığın bu eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçlarını oluşturduğu, yukarıda belirtilen düzenleme gereği bu iki suçtan daha ağır cezayı içeren TCK.nun 297/1. maddesinin birinci cümlesi ile temel ceza tayin edilip aynı madde ve fıkranın ikinci cümlesi gereğince de yarı oranında artırılması gerektiği gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden en ağırı yerine, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hangi ilamın tekerrüre esas alındığının hüküm fıkrasında gösterilmemesi, infaz aşamasında gözönüne alınması mümkün görülmüştür,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.