Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/3907 K.2018/7612
Özet: Mahkeme, 2018/3907 E. 2018/7612 K. numaralı hakki olmayan yere tecavüz davasında, ilgili yasaların 98‑101. maddelerine göre temyize tabi olmayan infaza ilişkin kararları inceleyerek, 5275 sayılı Yasa uyarınca itirazı mümkün, temyiz olanağı bulunmadığını belirterek mahkumiyet kararını onaylamış ve 2018/3403 K. 2018/3907 E. 2018/7612 K. kararını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlünün kesinleşen mahkumiyet hükmünü yasa değişikliği nedeniyle yeniden ele alıp yapılan değerleme sonucu verilen kararlar infaza ilişkin olması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 ila 101. maddeleri uyarınca itirazı mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığı cihetle;
Mahkemece 13.12.2005 tarihinde karar verildiği, verilen hükmün sanık tarafından temyiz edilip Dairemizin 05.12.2007 tarih, 2006/10787-2007/8646 E-K sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.
25.07.2008 tarihinde duruşma açılarak "CMK.nun 231/6. maddesinde belirlenen şartların gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir." şeklindeki karar ve bu karardan sonra yeniden ele alınması halinde verilen kararlar da infaza ilişkin olup, 5275 sayılı Yasanın 98 ila 101 maddeleri uyarınca temyiz olanağı bulunmamaktadır.
Mahkemenin infaza ilişkin olması nedeniyle temyize tabi bulunmayan 12.02.2015 gün ve 2015/4 (E) ve 2015/127 (K) sayılı kararına yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlünün kesinleşen mahkumiyet hükmünü yasa değişikliği nedeniyle yeniden ele alıp yapılan değerleme sonucu verilen kararlar infaza ilişkin olması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 ila 101. maddeleri uyarınca itirazı mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığı cihetle;
Mahkemece 13.12.2005 tarihinde karar verildiği, verilen hükmün sanık tarafından temyiz edilip Dairemizin 05.12.2007 tarih, 2006/10787-2007/8646 E-K sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.
25.07.2008 tarihinde duruşma açılarak "CMK.nun 231/6. maddesinde belirlenen şartların gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir." şeklindeki karar ve bu karardan sonra yeniden ele alınması halinde verilen kararlar da infaza ilişkin olup, 5275 sayılı Yasanın 98 ila 101 maddeleri uyarınca temyiz olanağı bulunmamaktadır.
Mahkemenin infaza ilişkin olması nedeniyle temyize tabi bulunmayan 12.02.2015 gün ve 2015/4 (E) ve 2015/127 (K) sayılı kararına yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.