Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/2252 K.2020/16352
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 151/1 sayılı TCK maddesinin madde 154/1 olarak uygulanmasını kabul ederek, 6763 sayılı kanun ve 5271 sayılı CMK kapsamında mala zarar verme suçunun uzlaştırma yükümlülüğüne tabi olduğunu belirterek, 5320 sayılı Taahhüt Ücreti ve Fesiketi Yönetmeliği uyarınca 1412 sayılı CMUK 321. maddesi ile sanıkların mahkumiyet kararını 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıkların eylemlerinin mala zarar verme olarak vasıflandırılmasına rağmen sehven uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 151 maddesi yerine, 154/1 maddesinin yazıldığı kabul edilerek;
TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu, suç ve uzlaştırma teklifi tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olmadığından soruşturma sırasında yapılan uzlaşma teklifinin hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK.nın 151/1. maddesi ve fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıkların eylemlerinin mala zarar verme olarak vasıflandırılmasına rağmen sehven uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 151 maddesi yerine, 154/1 maddesinin yazıldığı kabul edilerek;
TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu, suç ve uzlaştırma teklifi tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olmadığından soruşturma sırasında yapılan uzlaşma teklifinin hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK.nın 151/1. maddesi ve fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.