Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4440 K.2019/4083
Özet: Mahkeme, 2017/4440 E. ve 2019/4083 K. başvurularıyla gelen yaralama, mala zarar verme ve tehdit suçlarına ilişkin mahkumiyet ve beraat kararlarını inceleyerek, temyiz kapasitelerinin geçerli olmadığını belirterek 2017/4440 E. kararını üretmiş ve 2019/4083 K. kararını ilgili usul ve yasa açısından değersiz bulup kabul etmiş; sonuç olarak 2017/4440 E. kararının reddi, 2019/4083 K. kararının kabulü artmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olup temyiz kabileyeti bulunmadığından, katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olup temyiz kabileyeti bulunmadığından, katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.