Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/4423 K.2019/5874
Özet: Mala zarar verme, huzur ve sükunun bozulması, tehdit ve haksız fiil suçlamaları üzerine verilen mahkumiyet kararı, Yargıtay Kanunu ve ilgili kanunlar çerçevesinde temyiz yolunun uygun bulunmaması nedeniyle, bekantar mahkeme tarafından kabul edilerek yürürlüğe konulmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
MÜŞTEKİ SANIKLAR: ..., ...
SUÇ: Mala zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit, haksız fiil nedeniyle veya karşılıklı hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, red
Gereği görüşülüp düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkumiyet kararındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyizin kapsamına göre; temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmayacağı, mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 27.01.2017 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin, 5. ve 7. fıkraları uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MÜŞTEKİ SANIKLAR: ..., ...
SUÇ: Mala zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit, haksız fiil nedeniyle veya karşılıklı hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, red
Gereği görüşülüp düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkumiyet kararındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyizin kapsamına göre; temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmayacağı, mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 27.01.2017 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin, 5. ve 7. fıkraları uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.