Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/18050 K.2017/15209
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, mala zarar verme suçu yönünde kurulan mahkumiyetin temyiz incelemesinde adli para cezasının 6217 sayılı yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte ve temyizi olanaklı olmadığını, sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesine göre 317. maddesi gereğince REDDİNE; tehdit suçu yönünde kurulan mahkumiyetin temyiz incelemesinde ise 6763 sayılı Kanun 34. maddesi ve 5271 sayılı CMK’ın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması zorunlu bulunmuş ve bu nedenle sanığın temyiz itirazları BOZULMASINA karar verilmi
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanığın tehdit suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 106/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanığın tehdit suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 106/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.