Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/16425 K.2018/6429
Özet: İZMİR 21. Asliye Ceza Mahkemesi, 8. Ceza Dairesi 2017/16425 E. başlıklı davada, 19.11.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılması, nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarıyla ilgili TCK 152/1-a, 265/1, 125/1-3-a maddelerine göre hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK 152/1-a, 265/1, 125/1-3-a maddeleriyle uyumlu olarak hükümvanın cezalarının 5237 sayılı TCK 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar vererek kararını 05.06.2018’de tek oyla onaylamıştır.
Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret suçlarından sanık ... hakkında 19.11.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 152/1-a, 265/1, 125/1-3-a maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; İZMİR 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 gün ve 2014/113 esas, 2014/347 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmelerine karar verilmesi ve görevi yaptırmamak için direnme fiilinin de, aynı eylemle birden fazla mağdura karşı işlenmesi karşısında, cezanın TCK.nun 43/2. delaletiyle 43/1. madde uyarınca artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmelerine karar verilmesi ve görevi yaptırmamak için direnme fiilinin de, aynı eylemle birden fazla mağdura karşı işlenmesi karşısında, cezanın TCK.nun 43/2. delaletiyle 43/1. madde uyarınca artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.