Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/12188 K.2017/12969
Özet: Mahkeme, sanığın mala zarar verme, hakaret ve yaralama suçlarından ödenen adli para cezasının geçici ve temyiz edilemez olduğunu, tehdit suçundan ise uzlaştırma kapsamına dahil edildiğini belirterek, temyiz itirazlarını reddetmiş ve 5320 sayılı Yasa uyarınca kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Tehdit, mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Mala zarar verme, hakaret, yaralama suçları yönünden kurulun mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde: Sanık hakkında mala zarar verme, yaralama, hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Tehdit suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 106/1-1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Mala zarar verme, hakaret, yaralama suçları yönünden kurulun mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde: Sanık hakkında mala zarar verme, yaralama, hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Tehdit suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 106/1-1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.