Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/8738 K.2014/8522
Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan dolayı, 1 Haziran 2005 sonrası yürürlüğe giren yasal düzenlemelerin uygulanması zorunlu olmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına göre 5275 sayılı Yasa’nın 98. maddesinin geçerli olduğu, 1412 sayılı CUMK 317. maddesi gereği CMK 264. maddesi uyarınca itirazın reddi nedeniyle dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına tevdi edilmesinin kabul edilerek, kararın devamında dosyanın mahallinde yerine getirilmesi için tevdiye gönderildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Hükümlülük ve erteleme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 2011/3-66 esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK. nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Hükümlülük ve erteleme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 2011/3-66 esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK. nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.