Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/32892 K.2015/14911
Özet: Uyuşmazlık, sanığın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması nedeniyle hapis cezası ve adli para cezasının hesaplanmasında yapılan hatalar ve koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmaması üzerineydi. Mahkeme, hatalı olarak belirlenen “3 yıl 9 ay 18 gün” hapis süresini “3 yıl 9 ay”, “7 gün” yerine “18 gün” adli para cezasını düzelterek ve TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine ilişkin hükmü yeniden düzenleyerek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Yasal gerekçe gösterilerek teşdiden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, hapis cezasının alt sınırdan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılma mıştır. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- TCK.nun 245/1. ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan cezalardan 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının “3 yıl 9 ay” yerine “3 yıl 9 ay 18 gün” olarak belirlenmesi ve adli para cezasına esas alınan 22 gün üzerinden 1/6 oranında indirim yapılırken 18 gün yerine 7 gün yazılması ve günlüğü 20 TL'den çarpılırken 18x20= 360 TL denilerek sonuç ceza isabetli olduğu halde 7 gün yazılarak karışıklığa neden olunması, 2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafında yer alan “3 yıl 9 ay 18 gün” yerine “3 yıl 9 ay”, “7 gün” yerine ise “18 gün” yazılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kay- yımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakıl- masına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Yasal gerekçe gösterilerek teşdiden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, hapis cezasının alt sınırdan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılma mıştır. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- TCK.nun 245/1. ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan cezalardan 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının “3 yıl 9 ay” yerine “3 yıl 9 ay 18 gün” olarak belirlenmesi ve adli para cezasına esas alınan 22 gün üzerinden 1/6 oranında indirim yapılırken 18 gün yerine 7 gün yazılması ve günlüğü 20 TL'den çarpılırken 18x20= 360 TL denilerek sonuç ceza isabetli olduğu halde 7 gün yazılarak karışıklığa neden olunması, 2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafında yer alan “3 yıl 9 ay 18 gün” yerine “3 yıl 9 ay”, “7 gün” yerine ise “18 gün” yazılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kay- yımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakıl- masına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.