Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/12938 K.2014/19191
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-f maddesine göre hükümlülük ve erteleme kararı vererek, sanığın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligatını öngörürken 07.06.2013’te temyiz başvurusunu kabul edip 09.09.2014’te oybirliğiyle eski hale getirme talebini reddederek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SEVK: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük ve erteleme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının kendisine tebliğ edilmediğini savunarak eski hale getirme ile birlikte hükmü temyiz etme talepleri hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 12.06.2013 günlü kararı hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatının, bu adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış her hangi bir tebliğ işlemi bulunmaması nedeniyle usulsüz ise de; sanığın temyiz iradesini içermeyen ve para cezasını ödeyebilmek için infazın ertelenmesine yönelik 01.08.2011 tarihli talebi gözetildiğinde en geç bu tarihte hükmü öğrendiği, 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 32. maddesi uyarınca tebligat yapılmış sayılacağı cihetle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.06.2013 günü temyiz eden sanığın koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile; vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SEVK: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük ve erteleme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının kendisine tebliğ edilmediğini savunarak eski hale getirme ile birlikte hükmü temyiz etme talepleri hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 12.06.2013 günlü kararı hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatının, bu adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış her hangi bir tebliğ işlemi bulunmaması nedeniyle usulsüz ise de; sanığın temyiz iradesini içermeyen ve para cezasını ödeyebilmek için infazın ertelenmesine yönelik 01.08.2011 tarihli talebi gözetildiğinde en geç bu tarihte hükmü öğrendiği, 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 32. maddesi uyarınca tebligat yapılmış sayılacağı cihetle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.06.2013 günü temyiz eden sanığın koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile; vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.