Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11010 K.2014/11352
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, banka veya kredi kartı kötüye kullanımı nedeniyle sanığı 12 ay 40 gün hapis cezasına, 40 gün adli para cezasına mahkum ederek, temyiz itirazlarının geçerli olmadığını buldu ve kararı 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş; TCK.nun 43. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması sonucu adli para cezasının 37 gün yerine 40 gün olarak belirlenmesi sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç adli para ce- zası doğru olduğundan, keza gerekçesi gösterilerek temel adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine rağmen temel hapis cezasının alt sınırdan tayini ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hapis cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 12 ay 40 gün olarak belirlenmesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; teker- rüre esas alınan ilamın erteli cezaya ilişkin bulunduğu ve infaz edilmiş sayılacağı tarihten suç tarihine kadar 3 yıllık süre dolmadığından, tebliğnamedeki tekerrür hükümlerinin uy- gulanmaması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş; TCK.nun 43. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması sonucu adli para cezasının 37 gün yerine 40 gün olarak belirlenmesi sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç adli para ce- zası doğru olduğundan, keza gerekçesi gösterilerek temel adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine rağmen temel hapis cezasının alt sınırdan tayini ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hapis cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 12 ay 40 gün olarak belirlenmesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; teker- rüre esas alınan ilamın erteli cezaya ilişkin bulunduğu ve infaz edilmiş sayılacağı tarihten suç tarihine kadar 3 yıllık süre dolmadığından, tebliğnamedeki tekerrür hükümlerinin uy- gulanmaması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.