Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/33684 K.2013/5905
Özet: Hükümlü, 5237 sayılı TC Kanunun lehe hükümlerini kullanma talebiyle 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay’daya incelenmesini istedi, fakat Daire’nin 2008/14714 kararında bu talepleri reddettiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılırken, 5252 sayılı Yasa kapsamında zamanaşımı sorunu olmadığı için bu talep dinlenmedi; dolayısıyla mahkeme, sanığın temyiz itirazlarını reddederek 19.02.2013 tarihinden itibaren oybirliğiyle kararını onamıştır.
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (SULTANBEYLİ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2009 gün ve 2009/1342 esas, 2009/1339 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olmaması nedeniyle hükümlünün temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümlünün, 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin 12.04.2005 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin Dairemizin 24.12.2008 gün, 2007/2965 Esas, 2008/14714 karar sayılı kararı ile reddedildiği ve bu şekilde hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/4. maddesi gereğince uyarlama yargılamasında dava zamanaşımı işlemeyeceğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlünün, suçun sabit olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olmaması nedeniyle hükümlünün temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümlünün, 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin 12.04.2005 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin Dairemizin 24.12.2008 gün, 2007/2965 Esas, 2008/14714 karar sayılı kararı ile reddedildiği ve bu şekilde hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/4. maddesi gereğince uyarlama yargılamasında dava zamanaşımı işlemeyeceğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlünün, suçun sabit olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.