Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32532 K.2013/25002
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kredi kartlarını kötüye kullanarak hırsızlık ve mala zarar verme suçlamasıyla ilgiliydi; mahkeme, TCK’nın 245/1, 142/1-d maddeleri uyarınca ceza tayinini ve artırım yapılmamasını kabul etti. Mahkeme ayrıca, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında yapılan hatayı düzelterek, sanığın altsoy üzerindeki velayet haklarından yoksun bırakılmasını ve hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesini onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, şikayetçiye ait kredi kartlarını değişik iş yerlerinde kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminde; kart sayısı, kastın yoğunluğu, zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca ceza tayin olunarak TCK.nun 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak uygulama maddesinin TCK.nun 142/1-b yerine, 142/1-d olarak ve karar başlığında suç tarihinin 01.11.2006 yerine, 01.10.2006 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, şikayetçiye ait kredi kartlarını değişik iş yerlerinde kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminde; kart sayısı, kastın yoğunluğu, zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca ceza tayin olunarak TCK.nun 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak uygulama maddesinin TCK.nun 142/1-b yerine, 142/1-d olarak ve karar başlığında suç tarihinin 01.11.2006 yerine, 01.10.2006 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.