Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/24312 K.2013/27063
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından dolayı verilen adli para cezası ve hükümüne ilişkin temyiz talepleridir; mahkeme, temyiz isteğini reddederek, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hatayı düzelterek, sanığın altsoy üzerindeki velayet hakkı ve koşullu salıverme tarihini belirten hükmü oybirliğiyle onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından; sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği itibariyle tahrik hükümlerinin uygulanmasına elverişli bulunmadığı halde, sanığın cezasından TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri gereğince 450 TL adli para cezası yerine gün üzerinden adli para cezasının belirlenmesi aleyhe kabul edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış; adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren ilamın 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sanığın sair itirazların reddine, ancak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından; sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği itibariyle tahrik hükümlerinin uygulanmasına elverişli bulunmadığı halde, sanığın cezasından TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri gereğince 450 TL adli para cezası yerine gün üzerinden adli para cezasının belirlenmesi aleyhe kabul edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış; adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren ilamın 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sanığın sair itirazların reddine, ancak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.