Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/22264 K.2013/21659
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, sanığın taşıtına devam ettiği iddialarını reddederek, kısa süreli hürriyetin adli para cezasına dönüştürülüp taksitlendirilmesini kabul etmiş, 26.08.2013 tarihli kararına 06.09.2013 gününde oybirliğiyle düzenleme getirilerek onamını vermiş.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 3091 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın men kararına konu taşınmazı kullanmaya devam ettiği anlaşıl- makla tebliğnamedeki bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazları yerinde görül- mediğinden reddine, ancak:
Sanığa hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para ce- zasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesinin gös- terilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümünde 5237 sayılı TCK.nun ibaresinden sonra gelmek üzere “50/1-a ve” ibaresinin ve 5. fıkrasına ''TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),06.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 3091 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın men kararına konu taşınmazı kullanmaya devam ettiği anlaşıl- makla tebliğnamedeki bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazları yerinde görül- mediğinden reddine, ancak:
Sanığa hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para ce- zasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesinin gös- terilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümünde 5237 sayılı TCK.nun ibaresinden sonra gelmek üzere “50/1-a ve” ibaresinin ve 5. fıkrasına ''TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),06.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.