Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/8930 K.2012/37889
Özet: Uyuşmazlık, iki sanığın işyerine silahla ateş ederek 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan hüküm getirilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, sanıkların mahkumiyetini onaylayıp 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında hatalı karar verdiğini belirterek, bu hatayı düzeltmek amacıyla kararın bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;
Suç tarihinde her iki sanığın ...'ın önceden husumetli olduğu diğer sanık ...'ye ait iş yerine silahla ateş etmeleri eyleminin TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine esas birim gün sayısının mahallinde karara ilavesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, suçun sübutuna, takdiri indirimin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyları üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine gelince;
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre suç tarihinde saat 00.30 sıralarında sanık ...'nin işyerinin önünde otururken sanıkların araçla gelerek işyerine ateş ettiği, kendisinin olayda silah kullanmadığı şeklindeki beyanının yanında bulunan tanık ... in beyanıyla da desteklenmesi, sanığın işyerine dört mermi isabet ettiğinin olay tutanağından anlaşılması ve olayda boş kovan elde edilememiş olması karşısında sanığın silahla ateş ettiği yönünde diğer sanıkların ve sanık ...'nin husumetli olduğu anlaşılan kardeşi ...'nin beyanları dışında atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyları üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;
Suç tarihinde her iki sanığın ...'ın önceden husumetli olduğu diğer sanık ...'ye ait iş yerine silahla ateş etmeleri eyleminin TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine esas birim gün sayısının mahallinde karara ilavesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, suçun sübutuna, takdiri indirimin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyları üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine gelince;
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre suç tarihinde saat 00.30 sıralarında sanık ...'nin işyerinin önünde otururken sanıkların araçla gelerek işyerine ateş ettiği, kendisinin olayda silah kullanmadığı şeklindeki beyanının yanında bulunan tanık ... in beyanıyla da desteklenmesi, sanığın işyerine dört mermi isabet ettiğinin olay tutanağından anlaşılması ve olayda boş kovan elde edilememiş olması karşısında sanığın silahla ateş ettiği yönünde diğer sanıkların ve sanık ...'nin husumetli olduğu anlaşılan kardeşi ...'nin beyanları dışında atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyları üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.