Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2294 K.2012/27701
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (VAN) 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2010 gün ve 2009/436 esas, 2010/162 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.04.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” Yeni Türk Lirası küsurunun atılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden bahisle kesinleşmiş ilamın "aynen infazına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece aynen infazına karar verilen 25.10.2001 gün ve 200/36 esas, 2001/248 karar sayılı ilamında 765 sayılı TCK.nun 316/4. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan temel adli para cezasının 90 liraya, aynı yasanın 318. maddesinin uygulanması ile 45 liraya ve 59. maddesinin uygulanması sonucunda 37 liraya indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.04.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” Yeni Türk Lirası küsurunun atılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden bahisle kesinleşmiş ilamın "aynen infazına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece aynen infazına karar verilen 25.10.2001 gün ve 200/36 esas, 2001/248 karar sayılı ilamında 765 sayılı TCK.nun 316/4. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan temel adli para cezasının 90 liraya, aynı yasanın 318. maddesinin uygulanması ile 45 liraya ve 59. maddesinin uygulanması sonucunda 37 liraya indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.