Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2111 K.2011/2295
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerin-
den yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan inceleme sonunda; yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair (KAYSERİ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.9.2008 gün ve 2003/505 esas, 2004/71 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 17.2.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlü hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesi karşısında, tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Türk Lirası küsurunun atılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden aynen infazına karar verilen 10.2.2004 tarihli hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. ve 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 1635 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
den yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan inceleme sonunda; yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair (KAYSERİ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.9.2008 gün ve 2003/505 esas, 2004/71 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 17.2.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlü hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesi karşısında, tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Türk Lirası küsurunun atılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden aynen infazına karar verilen 10.2.2004 tarihli hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. ve 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 1635 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.