Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/14317 K.2012/9004
Özet: Suç mahkemesi, hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret ve tehdit suçlarından hükümlülüklerini incelerken, temyiz sınırının aşılması nedeniyle hakaret iadesini reddederken, tecavüz ve tehdit cezalarının adli para cezası da öngörülmediğini kabul ederek, ilgili kanun değişiklikleri ve sanığın hukuki durumuna bakarak kararını bozarak 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle sonlandırdılar.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret ve tehdit
HÜKÜM: Hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit suçlarından hükümlülüğüne ve ertelemeye; hakaret suçundan hükümlülüğüne Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında verilen para cezasının miktarına göre CMUK.nun 305. maddesindeki temyiz sınırının 2.000 TL olması karşısında, hükmün temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), 2- Tehdit ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince; TCK.nun 154/1. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğünün gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: a- Tehdit suçunda giderilecek bir zarar bulunmadığı gözetilerek sabıkası bulunmayan sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden, yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle yalnızca müştekinin zararını karşılamadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit suçlarından hükümlülüğüne ve ertelemeye; hakaret suçundan hükümlülüğüne Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında verilen para cezasının miktarına göre CMUK.nun 305. maddesindeki temyiz sınırının 2.000 TL olması karşısında, hükmün temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), 2- Tehdit ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince; TCK.nun 154/1. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğünün gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: a- Tehdit suçunda giderilecek bir zarar bulunmadığı gözetilerek sabıkası bulunmayan sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden, yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle yalnızca müştekinin zararını karşılamadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.