Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/9390 K.2010/7798
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanığı yargılayarak temel cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK, 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasa hükümlerini uygun şekilde kombinlemenin sağlanmadığını tespit ederek, Hükümlülük ve müsadere kararını 2.6.2010 gününde oybirliğiyle bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, temel ceza belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı; yine, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar ve koşullar taşıdığı gözetilerek, her iki yasanın bütün halinde uygulanıp lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş üst C. Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 2.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, temel ceza belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı; yine, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar ve koşullar taşıdığı gözetilerek, her iki yasanın bütün halinde uygulanıp lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş üst C. Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 2.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.