Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/6465 K.2010/8785
Özet: Mahkeme, sanığın 513/2, 59/2, 81/2-3, 647 sayılı yasalarla ve 72. maddeyle ödeyebileceği 438 TL para cezasını, 51. maddede belirtilen yarı faiz oranını kaldırarak onaylayıp, hükmü düzeltmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa TCK.nun 513/2 madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu gözetilmeden fazla ceza tayini,
2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2, 59/2, 81/2-3, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 438 Türk Lirası cezası olarak ifadesi suretiyle ve 6183 sayılı Yasanın 51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa TCK.nun 513/2 madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu gözetilmeden fazla ceza tayini,
2- 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2, 59/2, 81/2-3, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 438 Türk Lirası cezası olarak ifadesi suretiyle ve 6183 sayılı Yasanın 51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.