Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/4823 K.2010/8948
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı yasaya aykırılık ve silahla ateş etme/tehdit suçlarından yargılanmasıdır; mahkeme, temyiz incelemesinde bu suçlamaların kanıtlanmasına rağmen hukuki hatalar nedeniyle hükmü bozarak yeni karar vermeyi kabul etti. Mahkeme, sanığın 6136 sayılı yasa ve TCK hükümlerine göre cezalandırılmasını reddederek kararını bozdurmuş ve yeniden yargılamaya karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve silahla tehdit
HÜKÜM: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi yollamasıyla 106/2-a maddesi uyarınca hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin ceza mahkumiyetinin kanuni sonucu olması nedeni ile infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- 5237 sayılı TCK.da tekerrür nedeniyle ceza artırımına yer verilmediği gibi, anılan Yasanın 7/3 madde ve fıkrası gereği, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve infaza ilişkin olan aynı yasanın 58. maddesinin de sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde "mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilmesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun da erteli para cezalarına ilişkin mahkumiyetlerin aynen infazına hükmedileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, sanığın erteli para cezasının aynen infazına karar verilmesi,
c- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5237 sayılı TCK.nda tekerrürden dolayı cezada artırım öngörülmediği ve anılan yasanın 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözönüne alınıp 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
b- Kabule göre ise, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, 489 TL olarak tayini,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve silahla tehdit
HÜKÜM: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi yollamasıyla 106/2-a maddesi uyarınca hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin ceza mahkumiyetinin kanuni sonucu olması nedeni ile infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- 5237 sayılı TCK.da tekerrür nedeniyle ceza artırımına yer verilmediği gibi, anılan Yasanın 7/3 madde ve fıkrası gereği, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve infaza ilişkin olan aynı yasanın 58. maddesinin de sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde "mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilmesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun da erteli para cezalarına ilişkin mahkumiyetlerin aynen infazına hükmedileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, sanığın erteli para cezasının aynen infazına karar verilmesi,
c- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5237 sayılı TCK.nda tekerrürden dolayı cezada artırım öngörülmediği ve anılan yasanın 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözönüne alınıp 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
b- Kabule göre ise, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, 489 TL olarak tayini,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.