Yargıtay 7. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/6830 K.2013/3720
Özet: İdari mahkeme, 19.10.2012 bilirkişi raporuna dayanarak 2.225,72 TL brüt yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline ve fazla talebin reddine karar verip, temyiz edilen kararı bozarak, davacının isteği hâline göre temyiz harcını iade edip, davalıdan temyiz harcını almayı hükmedmiştir.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı yıllık izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davacının mevsimlik işçi olduğunu, yıllık izin hakkı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece 19.10.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 2.225,72 TL bürüt yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Davacı 1994 ve 1996 yılında her ay değişen sürelerle çalışmıştır. 1994 yılında 339 gün ve 1996 yılında toplam çalışma süresi 11 ayın altında 316 gün olarak hesaplanmıştır. Bilirkişi 1994 ve 1996 yılı için hesaplama yapmamış mahkemece de bu rapor doğrultusunda sonuca gidilmiştir.
Davacının 1996 yılında yılın her ayında çalıştığından toplam çalışma süresi 316 gün olmakla 11 ayın altında da kalsa bu yıl açısından çalışması mevsimlik değil aralıklı çalışma niteliğindedir. Bu nedenle 1994 ve 1996 yılı için de izin alacağı hesaplanması gerekirken yanlış
./...
2013/6830-3720 S.2
değerlendirme sonucu bu yıllara ilişkin yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi hata olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı yıllık izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davacının mevsimlik işçi olduğunu, yıllık izin hakkı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece 19.10.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 2.225,72 TL bürüt yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Davacı 1994 ve 1996 yılında her ay değişen sürelerle çalışmıştır. 1994 yılında 339 gün ve 1996 yılında toplam çalışma süresi 11 ayın altında 316 gün olarak hesaplanmıştır. Bilirkişi 1994 ve 1996 yılı için hesaplama yapmamış mahkemece de bu rapor doğrultusunda sonuca gidilmiştir.
Davacının 1996 yılında yılın her ayında çalıştığından toplam çalışma süresi 316 gün olmakla 11 ayın altında da kalsa bu yıl açısından çalışması mevsimlik değil aralıklı çalışma niteliğindedir. Bu nedenle 1994 ve 1996 yılı için de izin alacağı hesaplanması gerekirken yanlış
./...
2013/6830-3720 S.2
değerlendirme sonucu bu yıllara ilişkin yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi hata olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.