Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/9270 K.2012/9349
Özet: Taraflar arasında 1.007,12 TL alacak konulu uyuşmazlıkta mahkeme davacı tarafın temyiz inceleme isteğine 01.06.1990 tarihli kararına ilişkin 13.12.2012 oybirliğiyle REDDİNE karar verdi.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı tarafın temyizi, mahkemece reddine karar verilen 1.007,12 TL alacağa yöneliktir.
1086 Sayılı HMUK'nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 4146 ve 5219 Sayılı Yasalar uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL'ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 24.05.2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Davacı tarafın temyizi, mahkemece reddine karar verilen 1.007,12 TL alacağa yöneliktir.
1086 Sayılı HMUK'nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 4146 ve 5219 Sayılı Yasalar uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL'ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 24.05.2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.