Yargıtay 7. Hukuk Dairesi İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/8351 K.2012/9856
Özet: Dava sonucunda Yargıtay, davalı tarafın temyiz isteğinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz talebini reddetti ve harç iadesini kabul etti.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davalı tarafın temyizi, kabulüne karar verilen 1.000,00 TL’lık bedele yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 Sayılı Yasalarla 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 20.01.2012 tarihinde ve anılan Kanununun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.690 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 Sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Davalı tarafın temyizi, kabulüne karar verilen 1.000,00 TL’lık bedele yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 Sayılı Yasalarla 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 20.01.2012 tarihinde ve anılan Kanununun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.690 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 Sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.