Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/7918 K.2013/71
Özet: Mahkeme, tarafın temyiz kapsamında talep ettiği 1.532,22 TL tutarın kesinlik sınırı olan 1.690,00 TL’nin altındaydı, bu nedenle temyizi reddet, harcı iade et ve 14.01.2013 günü oybirliğiyle karar vererek, temyiz inceleme isteğini kabul etmedi.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı tarafın temyizi, değeri 1.532.22 TL olan davanın reddine ilişkindir.
21.7.2004 günlü 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 1.690,00 TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen miktarın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
SONUÇ; Az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre davalı yanın temyiz inceleme isteğinin temyize konu kararın kesin nitelikte olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Davacı tarafın temyizi, değeri 1.532.22 TL olan davanın reddine ilişkindir.
21.7.2004 günlü 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 1.690,00 TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen miktarın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
SONUÇ; Az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre davalı yanın temyiz inceleme isteğinin temyize konu kararın kesin nitelikte olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.