Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/5000 K.2012/9365
Özet: Tabir edilen davada, 29.02.2012 tarihli ve 600,00 TL alacak miktarını kapsayan mahkeme kararının, 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL’ye yükselmiş kesinlik sınırı içinde olması nedeniyle davalı tarafın temyiz isteğinin Yargıtay tarafından REDDİR.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davalı tarafın temyizi, mahkemece kabulüne karar verilen 600,00 TL alacağa yöneliktir.
1086 Sayılı HUMK.'nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 4146 ve 5219 Sayılı Yasalar uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL.’ye yükselmiştir.
Temyize konu karar 29.2.2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Davalı tarafın temyizi, mahkemece kabulüne karar verilen 600,00 TL alacağa yöneliktir.
1086 Sayılı HUMK.'nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 4146 ve 5219 Sayılı Yasalar uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL.’ye yükselmiştir.
Temyize konu karar 29.2.2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.