Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/3939 K.2012/9728
Özet: Temel yolu, davalı kişinin 1.521,06 TL’lik kaçak elektrik tüketim borcuyla ilgili kararın temyiz inceleme isteğinin Yargıtay tarafından REDDİ edilmesidir.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, 1.521,06 TL kaçak elektrik tüketim bedelinden borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile 244,61 TL kaçak elektrik tüketim bedeli ve 1.276,45 TL kaçak ek tahakkuk bedeli olmak üzere toplam 1.521,06 TL'den davacının davalı TEDAŞ'a borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
21.7.2004 günlü 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesi hükmünde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2011 yılı için 1.540,00-TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca, incelenmesi istenilen karar, kesinlik sınırı içerisinde olduğundan, kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
O halde, kesinlik sınırı içinde kalan karara yönelik davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Dava, 1.521,06 TL kaçak elektrik tüketim bedelinden borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile 244,61 TL kaçak elektrik tüketim bedeli ve 1.276,45 TL kaçak ek tahakkuk bedeli olmak üzere toplam 1.521,06 TL'den davacının davalı TEDAŞ'a borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
21.7.2004 günlü 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesi hükmünde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2011 yılı için 1.540,00-TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca, incelenmesi istenilen karar, kesinlik sınırı içerisinde olduğundan, kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
O halde, kesinlik sınırı içinde kalan karara yönelik davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.