Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/1902 K.2012/6989
Özet: Yargıtay, 21.7.2004 25529 sayılı karar’ın 5219 Sayılı Yasa’nın 427. maddesi uyarınca geçen 2011 yılındaki 1540 TL kesinlik sınırına uygun olduğunu karara kavuşturarak, davalının temyiz inceleme isteğini kabul etmeyip harcın iadesine karar vermiş.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
21.7.2004 günlü 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesi hükmünde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2011 yılı için 1540 TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
SONUÇ; Az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre davalının temyiz inceleme isteğinin temyize konu hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
21.7.2004 günlü 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasayla değişik HUMK’nun 427. maddesi hükmünde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2011 yılı için 1540 TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
SONUÇ; Az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre davalının temyiz inceleme isteğinin temyize konu hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.