Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/3659 K.2019/38613
Özet: (1) Atışa verilen Ceza Mahkemesi kararı, Sanığın 5607 sayılı ve 4733 sayılı Kanunlara karşı suç işlememiş bulunması sonucunda, 4733 sayılı Kanunun 8/4 fıkrası çerçevesinde yükümlülük, erteleme veya müsaade gibi subaylık işlediği, fakat 5607 sayılı kanuna göre ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki deliller incelenmiştir. (2) Mahkeme, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun kapsamında suç oluşturduğunu kabul etse de, 5607 sayılı Kanun kapsamında ceza verilmesine gerek olmadığı kararını bozmadı; ayrıca 5237 sayılı TC Kanunu’nun 53. maddesinin ilgili bölümlerinin iptalini dikkate alarak hükmü “düzel
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 ve 4733 Sayılı Kanunlara Muhalefet
HÜKÜM: 5607 sayılı Kanuna muhalefetten ceza verilmesine yer olmadığına; 4733 sayılı Kanuna muhalefetten hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası yönüyle mahkumiyet hükmü tesis edilmesi ve 5607 sayılı Yasa gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması yerine, "24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5607 ve 4733 Sayılı Kanunlara Muhalefet
HÜKÜM: 5607 sayılı Kanuna muhalefetten ceza verilmesine yer olmadığına; 4733 sayılı Kanuna muhalefetten hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası yönüyle mahkumiyet hükmü tesis edilmesi ve 5607 sayılı Yasa gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması yerine, "24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.