Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2017/12326 K.2017/10812
Özet: Uyuşmazlık, 13/12/2013 tarihinde Çankaya Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezinin verdiği 1.187,00 TL idari para cezasına karşı yapılan başvuru ve bu başvuruyla ilgili Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi kararının kanun yararına bozulma isteğiyle ilgilidir; mahkeme, 14/07/2015 tarihli kararın kanun yararına bozulmasını kararlaştırıp dosyayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yöneltmiştir, bu nedenle yeni bir yargılama yapılmamış, sadece karar bozularak uyuşmazlık yeniden değerlendirmeye bırakılmıştır.
4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanuna aykırı davranmak kabahatinden dolayı ... hakkında Çankaya Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezinin 13/12/2013 tarihli ve 8541 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 1.187,00 Türk Lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline dair Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2014 tarihli ve 2014/69 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/25358 esas, 2014/20906 sayılı ilamıyla bozulmasını müteakip, söz konusu idari para cezasına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ANKARA 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/07/2015 tarihli ve 2015/2867 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26.09.2017 günlü kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2017 gün ve KYB-2017/55884 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; kabahatli ... hakkında Çankaya Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezinin 13/12/2013 tarihli ve 8541 sayılı idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2014 tarihli ve 2014/69 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/25358 esas, 2014/20906 sayılı ilamıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-c maddesi gereğince aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına karar verilmesi karşısında, mahkemesince yeniden yargılama yapılamayacağı gözetilmeden yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında, CMK.nun 307/4-(c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "yeniden yargılama (tekriri mahkeme)" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da yapılamayacaktır.
Daire'nin 10/12/2014 tarih ve 2014/25358 - 20906 E-K sayılı ilamı ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.04.2014 tarih ve 2014/69 Değişik iş sayılı ilk kararının "CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere" bozulmasına karar verilmiş olması karşısında, yerel mahkemece yeniden yargılama yapılamayacağından, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteminin kabulü ile, Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarih ve 2015/2867 Değişik iş sayılı kararının CMUK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve YOK HÜKMÜNDE SAYILMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; kabahatli ... hakkında Çankaya Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezinin 13/12/2013 tarihli ve 8541 sayılı idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2014 tarihli ve 2014/69 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/25358 esas, 2014/20906 sayılı ilamıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-c maddesi gereğince aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına karar verilmesi karşısında, mahkemesince yeniden yargılama yapılamayacağı gözetilmeden yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında, CMK.nun 307/4-(c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "yeniden yargılama (tekriri mahkeme)" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da yapılamayacaktır.
Daire'nin 10/12/2014 tarih ve 2014/25358 - 20906 E-K sayılı ilamı ile Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.04.2014 tarih ve 2014/69 Değişik iş sayılı ilk kararının "CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere" bozulmasına karar verilmiş olması karşısında, yerel mahkemece yeniden yargılama yapılamayacağından, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteminin kabulü ile, Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarih ve 2015/2867 Değişik iş sayılı kararının CMUK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve YOK HÜKMÜNDE SAYILMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.