Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/14841 K.2016/9413
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Bozma
Uyuşmazlık
Sanığın yokluğunda verilen kararın tebligat usulü ve eski hale getirme talebi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (3)
- Sanığın temyiz talebiyle birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nun 42/l. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 11/11/2014 gün ve 2014/141 E 2014/373 K sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme talepli temyizine göre yapılan incelemesinde,
- Sanığın yokluğunda verilen 24/06/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
- Ceza Mahkemesi'nin 2014/153 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında, sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, ayrı iddianamelerle açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Gerekçe
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, sanığın mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığını ve yerel mahkemenin eski hale getirme talebi hakkında karar verme yetkisinin bulunmadığını tespit etmiştir. Ayrıca mahkemenin, sanığın benzer suç vasfındaki eylemlerinin zincirleme suç kapsamında olup olmadığının belirlenmesi için ayrı iddianamelerle açılan davaları birleştirmesi gerektiğini belirterek hükmü bozmuştur.
Kaynak pasajlar (3)
- Sanığın temyiz talebiyle birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nun 42/l. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 11/11/2014 gün ve 2014/141 E 2014/373 K sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme talepli temyizine göre yapılan incelemesinde,
- Sanığın yokluğunda verilen 24/06/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
- Ceza Mahkemesi'nin 2014/153 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında, sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, ayrı iddianamelerle açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç
Sanık, kaçakçılık suçundan mahkumiyet kararına karşı temyiz talebinde bulunmuştur. Yargıtay 7. Ceza Dairesi, tebligat usulsüzlüğü ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerekçeleriyle yerel mahkeme kararını bozmuştur.
Kaynak pasajlar (4)
- Sanığın temyiz talebiyle birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nun 42/l. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 11/11/2014 gün ve 2014/141 E 2014/373 K sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme talepli temyizine göre yapılan incelemesinde,
- Sanığın yokluğunda verilen 24/06/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
- Ceza Mahkemesi'nin 2014/153 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında, sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, ayrı iddianamelerle açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
- Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair hususları incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dayanak
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere,
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın temyiz talebiyle birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nun 42/l. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 11/11/2014 gün ve 2014/141 E 2014/373 K sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme talepli temyizine göre yapılan incelemesinde,
Sanığın yokluğunda verilen 24/06/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/3633 sırasında kayıtlı ... Ceza Mahkemesi'nin 2014/153 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında, sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, ayrı iddianamelerle açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair hususları incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere,
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın temyiz talebiyle birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nun 42/l. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 11/11/2014 gün ve 2014/141 E 2014/373 K sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme talepli temyizine göre yapılan incelemesinde,
Sanığın yokluğunda verilen 24/06/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/3633 sırasında kayıtlı ... Ceza Mahkemesi'nin 2014/153 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında, sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, ayrı iddianamelerle açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yargılamanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair hususları incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.