Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/6807 K.2018/7005
Özet: Uyuşmazlık, mahkemeye sunulan 4733 sayılı Kanuna Muhalefet davasında, iki sanık için kurulan beraat ve mahkumiyet kararlarının temyiz edildiği hoşgörüsüz davranışların, araca yakalanmış kaçak eşyaların boy gösterilmesi, telefon görüşme kayıtlarının eksik incelenmesi ve savunma haklarının ihlal edilmesi nedeniyle süreci hukuka aykırı bulup geri almasını gerektiren usulsüzlükleri içeriyor. Mahkeme, yerel mahkemenin sanıklar hakkında yürüttüğü örnekleyici kararların hukuka aykırı olduğunu kabul etti ve hem beraat hem de mahkumiyet kararlarını, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereği bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Sanın ... hakkında beraat, diğer sanık hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında kaçak eşyaların içerisinde ele geçirildiği araca olay tarihinde otostop yapmak suretiyle tesadüfen bindiğini, kaçak sigaralar ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının görüşme dökümlerinin getirtilip sanık ... ile diğer sanık ...'ın olay tarihinde ve öncesinde telefonla görüşüp görüşmediklerinin tesbit edilip neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi,
Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi ve “hükmün kesinleşmesine müteakiben 20 taksitte ödenmesine,” denilmek suretiyle, 5275 sayılı Yasanın 106/2 ve 20/3 fıkralarına aykırı davranılarak adli para cezasının ilk taksitinin derhal tahsili sonucunu doğuracak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,
3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,
4- 5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi uyarınca zoralım kararı verilebilmesi için zoralıma konu aracın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiğine göre, sanık ...'ın babası olan ruhsat sahibi malen sorumlu ... tarafından 49 D 3698 plakalı nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilmeden sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Sanın ... hakkında beraat, diğer sanık hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında kaçak eşyaların içerisinde ele geçirildiği araca olay tarihinde otostop yapmak suretiyle tesadüfen bindiğini, kaçak sigaralar ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının görüşme dökümlerinin getirtilip sanık ... ile diğer sanık ...'ın olay tarihinde ve öncesinde telefonla görüşüp görüşmediklerinin tesbit edilip neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi,
Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi ve “hükmün kesinleşmesine müteakiben 20 taksitte ödenmesine,” denilmek suretiyle, 5275 sayılı Yasanın 106/2 ve 20/3 fıkralarına aykırı davranılarak adli para cezasının ilk taksitinin derhal tahsili sonucunu doğuracak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,
3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,
4- 5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi uyarınca zoralım kararı verilebilmesi için zoralıma konu aracın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiğine göre, sanık ...'ın babası olan ruhsat sahibi malen sorumlu ... tarafından 49 D 3698 plakalı nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilmeden sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.