Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/7524 K.2014/10991
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5607 sayılı Yasa Karşıtlığı suçuna ilişkin sanık …’ın beraatine karar verip sanık … hakkında hükümlülük verdiğine karar verirken, yerel mahkemenin kararının tebliğinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü uyarınca gerekli prosedürel şartları yerine getirmemiş olmasından dolayı kararın geçerliliğini sağlamak için sanığa tebliği eksiksiz şekilde yaparak, temyiz dilekçesi ve ek tebliğname ile birlikte dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle iadesine hükmeder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Sanık ...'in beraatine, sanık ... hakkında hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkındaki gıyabi kararın sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. madesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, anılan kanunun 21. maddesi ile tebligat Tüzüğünün 28. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin gösterilmemesi karşısında yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, gıyabi kararın anılan sanığa Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 03.06.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Sanık ...'in beraatine, sanık ... hakkında hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkındaki gıyabi kararın sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. madesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, anılan kanunun 21. maddesi ile tebligat Tüzüğünün 28. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin gösterilmemesi karşısında yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, gıyabi kararın anılan sanığa Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 03.06.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.