Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/30256 K.2013/21470
Özet: Uyuşmazlık, İstanbul 2. Fikirî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi tarafından verilen 5846 sayılı kanuna muhalefet suçunda sanıkların temyiz itirazlarıyla ilgili olarak, yasal uygulama hatalarının ve infaz rejiminin yanlış belirlenmesinin iddialarını içerir. Mahkeme, sanıkların temyiz haklarını koruyarak kararın bozulmasına ve ceza ile denetimli serbestlik tedbirlerinin yeniden düzenlenmesine hükmeder.
MAHKEMESİ: İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5846 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Yasa hükümleri ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5846 sayılı Yasa hükümleri birlikte ele alınıp, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde sanıklar lehine olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Sanık ...'e ek savunma hakkı tanınmadan, hakkında 5846 sayılı Yasa'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4. maddesinin uygulanması,
3-5275 sayılı Yasa'nın 108. maddesinin 2. fıkrası gereğince birden fazla tekerrür'e esas sabıkasının bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sanık ... hakkındaki üç ayrı sabıkanın tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,
4-5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesinde, mahkumiyet kararında, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin (4), (5) ve (6) fıkralarında ise "Hâkim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hâkim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir" denmiştir. Ancak, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değrelendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir.
Buna göre, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
5-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK.nun 53. maddesinin yazılı şekilde yanlış uygulanması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanıklar hakkındaki hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 325. maddesi uyarınca sanıkların cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5846 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Yasa hükümleri ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5846 sayılı Yasa hükümleri birlikte ele alınıp, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde sanıklar lehine olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Sanık ...'e ek savunma hakkı tanınmadan, hakkında 5846 sayılı Yasa'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4. maddesinin uygulanması,
3-5275 sayılı Yasa'nın 108. maddesinin 2. fıkrası gereğince birden fazla tekerrür'e esas sabıkasının bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sanık ... hakkındaki üç ayrı sabıkanın tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,
4-5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesinde, mahkumiyet kararında, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin (4), (5) ve (6) fıkralarında ise "Hâkim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hâkim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir" denmiştir. Ancak, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değrelendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir.
Buna göre, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
5-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK.nun 53. maddesinin yazılı şekilde yanlış uygulanması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanıklar hakkındaki hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 325. maddesi uyarınca sanıkların cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.