Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/22581 K.2012/26041
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 5101 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ilişkin Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesi gereğince temel ceza olarak 6.580,00 yeni Türk lirası adli para cezası belirlendikten sonra, bu cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, maddesi uyarınca yaşı sebebiyle 1/3 oranında indirim yapılarak 4.386,00 yeni Türk lirası, 5237 sayılı Kanun'un 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 3.655,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 05/02/2009 tarihli ve 2008/467 esas, 2009/64 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.07.2012 gün ve 40007 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 gün ve KYB. 2012-186584 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Tüm dosya kapsamına göre;
1- 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12/b maddesinde, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000.00 yeni Türk lirası adli para cezasının, 765 sayılı Kanun'un ek 2.maddesi gereğince artırılmayacağı, 5252 sayılı Kanun'un "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4.maddesinin de 31/12/2002 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezalarındaki artışı düzenlediği, 5846 sayılı Kanun'u değiştiren 5101 sayılı Kanun'un ise 12/03/2004 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle olayda uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesi uyarınca 6.580,00 yeni Türk lirası temel adli para cezasına hükmedilip, bu miktar üzerinden indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde,
2- 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında,
3- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir" şeklindeki 193/2.maddesi karşısında, usulüne uygun şekilde sanık sıfatıyla sorgusu yapılmayan ... hakkında adli para cezasına dair mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7 Esas ve 2008/56 sayılı Kararı da gözetilerek; sanık ...'e atanmış bulunan zorunlu müdafiin yüzüne karşı hüküm verilmiş ise de, sanığın bu müdafiiden haberdar olmaması karşısında gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz hakkı tanınmadığı ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Tüm dosya kapsamına göre;
1- 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12/b maddesinde, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000.00 yeni Türk lirası adli para cezasının, 765 sayılı Kanun'un ek 2.maddesi gereğince artırılmayacağı, 5252 sayılı Kanun'un "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4.maddesinin de 31/12/2002 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlarda yer alan para cezalarındaki artışı düzenlediği, 5846 sayılı Kanun'u değiştiren 5101 sayılı Kanun'un ise 12/03/2004 tarihinde yürürlüğe girmesi sebebiyle olayda uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesi uyarınca 6.580,00 yeni Türk lirası temel adli para cezasına hükmedilip, bu miktar üzerinden indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde,
2- 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında,
3- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir" şeklindeki 193/2.maddesi karşısında, usulüne uygun şekilde sanık sıfatıyla sorgusu yapılmayan ... hakkında adli para cezasına dair mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7 Esas ve 2008/56 sayılı Kararı da gözetilerek; sanık ...'e atanmış bulunan zorunlu müdafiin yüzüne karşı hüküm verilmiş ise de, sanığın bu müdafiiden haberdar olmaması karşısında gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz hakkı tanınmadığı ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.