Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/21847 K.2012/25775
4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 4/a-2. maddesi uyarınca 1.200,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2006 tarihli ve 2001/62 esas, 2006/360 sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.06.2012 gün ve 34769 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2012 gün ve KYB. 2012-168039 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Mahkûmiyete konu suçun kanunda öngörülen cezasının nev'i ve süresine göre, sanığın savunmasının alındığı 20/03/2001 tarihi ile kararın verildiği 14/09/2006 tarihleri arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında, 14.09.2004 günü gıyabi tevkif kararı verilmiş olup, sanığın savunmasının alındığı 20/03/2001 tarihi ile kararın verildiği 14/09/2006 tarihleri arasında, verilmiş bulunan, gıyabi tevkif kararının, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104.maddesi uyarınca, zamanaşımı süresini kesmiş olması nedeniyle, mahkumiyet kararının verildiği tarihte, anılan yasanın 102/4.maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 17.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Mahkûmiyete konu suçun kanunda öngörülen cezasının nev'i ve süresine göre, sanığın savunmasının alındığı 20/03/2001 tarihi ile kararın verildiği 14/09/2006 tarihleri arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında, 14.09.2004 günü gıyabi tevkif kararı verilmiş olup, sanığın savunmasının alındığı 20/03/2001 tarihi ile kararın verildiği 14/09/2006 tarihleri arasında, verilmiş bulunan, gıyabi tevkif kararının, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104.maddesi uyarınca, zamanaşımı süresini kesmiş olması nedeniyle, mahkumiyet kararının verildiği tarihte, anılan yasanın 102/4.maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 17.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.