Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/12181 K.2012/18562
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 1632 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5252 sayılı TCK nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesinin 1. fıkrasında "01/06/2005 tarihinden önce kesinleşen hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceği," düzenlenmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesinde sonradan yürürlüğe giren Kanun hükümlünün lehinde olursa duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmün veren mahkemeden karar isteneceği, aynı kanunun 101. maddesinin 1. fıkrasında bu tür kararların duruşma yapılmaksızın verileceği, 3 fıkrasında ise bu şekilde verilecek kararlara karşı itiraz yoluna gidilebileceği belirtilmiştir.
Bu açıklamalar ışığında, hükümlü hakkında infazla ilgili olarak mahkeme tarafından dosya üzerinde verilen 18/04/2011 gün ve 2010/138 Esas, 2010/114 karar sayılı ek kararına karşı itiraz yoluna gidilebileceği yasada açıkça belirtilmiş olması nedeniyle temyizi mümkün olmadığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264. maddesi de gözetilerek, hükümlünün 28/11/2011 günlü dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulüyle, itiraz konusunun mahallinde merciince incelenip sonuçlandırılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 1632 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5252 sayılı TCK nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesinin 1. fıkrasında "01/06/2005 tarihinden önce kesinleşen hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceği," düzenlenmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesinde sonradan yürürlüğe giren Kanun hükümlünün lehinde olursa duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmün veren mahkemeden karar isteneceği, aynı kanunun 101. maddesinin 1. fıkrasında bu tür kararların duruşma yapılmaksızın verileceği, 3 fıkrasında ise bu şekilde verilecek kararlara karşı itiraz yoluna gidilebileceği belirtilmiştir.
Bu açıklamalar ışığında, hükümlü hakkında infazla ilgili olarak mahkeme tarafından dosya üzerinde verilen 18/04/2011 gün ve 2010/138 Esas, 2010/114 karar sayılı ek kararına karşı itiraz yoluna gidilebileceği yasada açıkça belirtilmiş olması nedeniyle temyizi mümkün olmadığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264. maddesi de gözetilerek, hükümlünün 28/11/2011 günlü dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulüyle, itiraz konusunun mahallinde merciince incelenip sonuçlandırılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.