Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/20125 K.2010/13688
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 1632 sayılı kanuna muhalefet suçunun temyizinde, sanığın temyiz mercii ve yöntemi usulüne uygun olmadığını, gerekçeli kararın tebliğinde eksiklikler olduğunu belirterek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dolayısıyla değişik 1412 sayılı CMUK hükümlerine göre temyiz kabiliyetinin olmadığını ve bu eksiklikler sonunda sanığın temyiz isteğini CMUK’nun 317. maddesi gereği 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle reddetti.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 1632 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Sanığın hükümlülüğüne
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararda temyiz mercii ve yönteminin usulüne uygun gösterilmediği gibi gerekçeli kararın tebliğinde de, bu hususlar açıklanarak tebligatın yapılmaması nedeniyle yasa yoluna başvurmada yanıltılan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/5. madde fıkrası "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" kuralını içermekte olup, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre 5219 sayılı yasanın 3/B. madde fıkrası ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca hükmün temyizi kabil bulunmadığından sanığın temyiz inceleme isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 1632 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Sanığın hükümlülüğüne
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararda temyiz mercii ve yönteminin usulüne uygun gösterilmediği gibi gerekçeli kararın tebliğinde de, bu hususlar açıklanarak tebligatın yapılmaması nedeniyle yasa yoluna başvurmada yanıltılan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/5. madde fıkrası "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" kuralını içermekte olup, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre 5219 sayılı yasanın 3/B. madde fıkrası ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca hükmün temyizi kabil bulunmadığından sanığın temyiz inceleme isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.