Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/11815 K.2012/25695
Özet: Uyuşmazlık konusu, banka zimmeti suçundan hüküm giymiş sanıkların görev tanımı ve işlem kayıtlarının değerlendirilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, yerel mahkemede verilen basit zimmet kararının delillerin yanlış takdiri ve yasa uygunluğunun gözden kaçırılması nedeniyle hatalı olduğunu belirtti. Mahkeme, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesine dayanarak yerel mahkemenin kararını bozdu ve sanıkların ayrı ayrı hükümlülüğünü ve ertelenmesini onayladı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka zimmeti
HÜKÜM: Sanıkların ayrı ayrı hükümlülüğüne ve hükümlülüğün ertelenmesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Sanıkların görevi gereği hesaplardan para çekmeye, yatırmaya, zilyetliği kendisine devredilmiş olan banka parası üzerinde koruma ve denetim görevi olup olmadığına ilişkin görev tanım belgesinin denetime olanak verecek şekilde getirtilerek zimmet suçunun faili olup olmayacağı saptanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Dışbank Gebze şubesinde gişe görevlisi olan sanıklar ..., ..., ticari pazarlama portföy yöneticisi olan sanık ... ve operasyon uzmanı olarak görev yapan sanık ... ın banka bilgi sistemindeki maliyet kurunun sabitlemek suretiyle gün içinde kurlarda meydana gelen değişiklikten yararlanmak suretiyle döviz alım ve satımı yapmak suretiyle zimmetlerine para geçirdikleri teftiş sırasında ortaya çıktığı, sanıklara isnat edilen eylemin sübutu halinde basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilerek, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.11.2005 gün 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 168. maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu karşılaştırılıp lehe olan yasaların belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka zimmeti
HÜKÜM: Sanıkların ayrı ayrı hükümlülüğüne ve hükümlülüğün ertelenmesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Sanıkların görevi gereği hesaplardan para çekmeye, yatırmaya, zilyetliği kendisine devredilmiş olan banka parası üzerinde koruma ve denetim görevi olup olmadığına ilişkin görev tanım belgesinin denetime olanak verecek şekilde getirtilerek zimmet suçunun faili olup olmayacağı saptanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Dışbank Gebze şubesinde gişe görevlisi olan sanıklar ..., ..., ticari pazarlama portföy yöneticisi olan sanık ... ve operasyon uzmanı olarak görev yapan sanık ... ın banka bilgi sistemindeki maliyet kurunun sabitlemek suretiyle gün içinde kurlarda meydana gelen değişiklikten yararlanmak suretiyle döviz alım ve satımı yapmak suretiyle zimmetlerine para geçirdikleri teftiş sırasında ortaya çıktığı, sanıklara isnat edilen eylemin sübutu halinde basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilerek, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.11.2005 gün 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 168. maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu karşılaştırılıp lehe olan yasaların belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.