Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Aile Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2425 K.2015/3930
Özet: Uyuşmazlık, 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespit edilen kira bedelinin doğru olup olmadığı ve 01/04/2009’da başlayan sözleşmeye göre artış esaslarının uygulanmasıyla ilgiliydi. Mahkeme, davalı vekilinin temyiz itirazını kabul ederek kararın bozulmasına, yeni kira bedelinin sözleşmedeki artış kurallarına uygun olarak yeniden belirlenmesine ve temyiz harcının iadesine karar verdi.
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 02/10/2014
NUMARASI: 2013/344-2014/638
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak nitelik itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, aylık 2.407,00 TL olan kira parasının 01.04.2013 ila 01.04.2014 dönemi için aylık 6.000,00 TL + KDV olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Davalı şirketin, 01.04.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi bitiminden sonra yenilenen 01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve yeni malik olan davacının iktisap ile sözleşmenin tarafı haline geldiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01/04/2009 başlangıç tarihli sözleşme ile stopaj kiracıya ait olmak üzere aylık kiranın 2.200 TL olarak kararlaştırıldığı, aynı sözleşmenin hususi şartlar bölümünde yer alan 22. madde hükmüne göre yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında her yıl kira artışı yapılacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket taşınmazı iktisap etmekle kiraya verenin halefi haline gelmiş olup kira sözleşmesindeki şartlar ile bağlıdır.01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi sona ermediğinden kira parasının tespiti sözleşmedeki artış esasları gözetilerek yapılabilir. Mahkemece bir önceki dönem kirası belirlenerek sözleşme süresi içerisinde kalan davaya konu dönem kirasının tarafların tacir olduğu da gözetilerek sözleşmedeki artış hükmüne göre tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nefaset kurallarına göre kira bedelinin tesbitine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TARİHİ: 02/10/2014
NUMARASI: 2013/344-2014/638
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak nitelik itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, aylık 2.407,00 TL olan kira parasının 01.04.2013 ila 01.04.2014 dönemi için aylık 6.000,00 TL + KDV olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, aylık kira bedelinin 01/04/2013 tarihinden itibaren brüt 3.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Davalı şirketin, 01.04.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi bitiminden sonra yenilenen 01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda kiracı olduğu ve yeni malik olan davacının iktisap ile sözleşmenin tarafı haline geldiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01/04/2009 başlangıç tarihli sözleşme ile stopaj kiracıya ait olmak üzere aylık kiranın 2.200 TL olarak kararlaştırıldığı, aynı sözleşmenin hususi şartlar bölümünde yer alan 22. madde hükmüne göre yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında her yıl kira artışı yapılacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket taşınmazı iktisap etmekle kiraya verenin halefi haline gelmiş olup kira sözleşmesindeki şartlar ile bağlıdır.01.04.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşme süresi sona ermediğinden kira parasının tespiti sözleşmedeki artış esasları gözetilerek yapılabilir. Mahkemece bir önceki dönem kirası belirlenerek sözleşme süresi içerisinde kalan davaya konu dönem kirasının tarafların tacir olduğu da gözetilerek sözleşmedeki artış hükmüne göre tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nefaset kurallarına göre kira bedelinin tesbitine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.