Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/6000 K.2012/8884
Özet: Uyuşmazlık konusu, kiralananın işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliyesi talebidir; mahkeme, davanın süresinde açılmadığını gerekçesiyle reddetmiştir. Temyizde ise mahkeme kararının 6570 sayılı yasa hükümlerinin yanlış uygulandığını belirterek, kararın bozulmasına ve temyiz harcının iadesine hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Kiralananın tahliyesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının taşınmazı 15.10.2008 tarihinde iktisap ettiğini, işyeri olarak taşınmaza ihtiyacı olduğunu, ayrıca davacı ile davalı arasında kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek, 6570 Sayılı Yasanın 7/d ve 12/1,3 gereği davalının tahliyesini istemiştir. Davalı, eski malikle yapılan sözleşmenin devam ettiğini, taşınmazın 6570 sayılı yasaya tabi olmadığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.
Kiralanana ait kira sözleşmesi 01.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, bu sözleşmenin özel şartlar üçüncü maddesine göre taşınmazın otopark olarak kiraya verildiği görülmektedir. Kira sözleşmesi eski malik ile dava dışı ... arasında imzalanmış olup, kiracı ...'dır. Kiralanan boş arsa – otopark olarak kiraya verildiğine göre kiralananın Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu, bu taşınmaz hakkında 6570 sayılı yasa hükümlerinin uygulanamayacağı kuşkusuzdur. Değerlendirme ve incelemenin buna göre yapılması gerekirken, uygulanacak yasa maddelerinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 Sayılı HMK.'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. maddesi hükmü gözetilerek HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
DAVA TÜRÜ: Kiralananın tahliyesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının taşınmazı 15.10.2008 tarihinde iktisap ettiğini, işyeri olarak taşınmaza ihtiyacı olduğunu, ayrıca davacı ile davalı arasında kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek, 6570 Sayılı Yasanın 7/d ve 12/1,3 gereği davalının tahliyesini istemiştir. Davalı, eski malikle yapılan sözleşmenin devam ettiğini, taşınmazın 6570 sayılı yasaya tabi olmadığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.
Kiralanana ait kira sözleşmesi 01.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, bu sözleşmenin özel şartlar üçüncü maddesine göre taşınmazın otopark olarak kiraya verildiği görülmektedir. Kira sözleşmesi eski malik ile dava dışı ... arasında imzalanmış olup, kiracı ...'dır. Kiralanan boş arsa – otopark olarak kiraya verildiğine göre kiralananın Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu, bu taşınmaz hakkında 6570 sayılı yasa hükümlerinin uygulanamayacağı kuşkusuzdur. Değerlendirme ve incelemenin buna göre yapılması gerekirken, uygulanacak yasa maddelerinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 Sayılı HMK.'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. maddesi hükmü gözetilerek HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.