Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/2161 K.2019/4635
Özet: Uyușmazlık, yerel mahkemede verilen tehdit ve hakaret suçundan sonra zorunlu müdafinin hakkının ve talebinin temyiz processiyle ilgili ortaya çıkmıştır. Mahkeme, zorunlu müdafiye temyiz yetkisi olmadığı sonucuna vararak, 5320 sayılı yasa ve CMUK uyarınca davayı reddedip beraat kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kendisine zorunlu müdafii atandığından mağdurun haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu müdafii velev ki lehe gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; öncelikle, hükmün ilgilisine tebliğ edilmesi ve temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, ve/veya zorunlu müdafiinin açtığı temyiz davasını benimsemesi halinde ise temyiz davasının inceleneceği dikkate alındığında; Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2012 tarih ve 2011/160 esas, 2012/88 sayılı hükmünün, mahkemenin istemi üzerine atanan, yakınan ...'ın müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı verilip, adı geçen müdafi tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan müdafiden yakınanın haberdar olmadığı ve yokluğunda verilen hükmün yakınana tebliğ edildiğine ilişkin belge dosya arasında bulunmadığından eksikliğin ikmali için dosyanın iadesinden sonra gerekçeli kararın, yakınan ...'a ''7 gün içinde zorunlu müdafinin temyiz dilekçesine onay verip vermediği veya kendisinin temyiz etmek isteyip istemediği hususunda dilekçeyle veya zabıt katibince tutanağa geçirilmek suretiyle bildirimde bulunması gerektiği eğer herhangi bir bildirimde bulunmaz ise zorunlu müdafiinin temyiz istemine onay vermediğinin kabul edileceği'' açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği, adı geçen yakınanın bu tebligata rağmen mahkemeye herhangi bir başvurusunun bulunmadığı ve temyiz dilekçesi vermediğinin anlaşılması karşısında;
Mağdura atanan zorunlu müdafii Avukat ...'ın temyiz yetkisi bulunmadığından vaki talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kendisine zorunlu müdafii atandığından mağdurun haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu müdafii velev ki lehe gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; öncelikle, hükmün ilgilisine tebliğ edilmesi ve temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, ve/veya zorunlu müdafiinin açtığı temyiz davasını benimsemesi halinde ise temyiz davasının inceleneceği dikkate alındığında; Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2012 tarih ve 2011/160 esas, 2012/88 sayılı hükmünün, mahkemenin istemi üzerine atanan, yakınan ...'ın müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı verilip, adı geçen müdafi tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan müdafiden yakınanın haberdar olmadığı ve yokluğunda verilen hükmün yakınana tebliğ edildiğine ilişkin belge dosya arasında bulunmadığından eksikliğin ikmali için dosyanın iadesinden sonra gerekçeli kararın, yakınan ...'a ''7 gün içinde zorunlu müdafinin temyiz dilekçesine onay verip vermediği veya kendisinin temyiz etmek isteyip istemediği hususunda dilekçeyle veya zabıt katibince tutanağa geçirilmek suretiyle bildirimde bulunması gerektiği eğer herhangi bir bildirimde bulunmaz ise zorunlu müdafiinin temyiz istemine onay vermediğinin kabul edileceği'' açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği, adı geçen yakınanın bu tebligata rağmen mahkemeye herhangi bir başvurusunun bulunmadığı ve temyiz dilekçesi vermediğinin anlaşılması karşısında;
Mağdura atanan zorunlu müdafii Avukat ...'ın temyiz yetkisi bulunmadığından vaki talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.