Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/5374 K.2019/1992
Özet: 1) Mahkeme, iki sanığın (Sanık ... ve Sanık ...) yakınan ...'ye karşı yağma suçundan mahkumiyetini temyiz incelemesi için dosyaya bakarak, sanıkların gözaltı süresi ve tarihinin eksik yazılmasından dolayı 5271 sayılı CMK’ye aykırılık olmadığını belirlemiştir. 2) Sonuç olarak, cezaların usul ve yasaya uygun olduğu, yargılama giderlerinin sanıklardan tahsil edilmek yerine Devlet hazinesine bırakılması yönünde bir karar verilmiş ve mahkumiyet haklarının yeniden ele alınmasına gerek kalmadığına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’ye karşı işledikleri yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık ...’ın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-d maddesine aykırı ise de; bu eksikliğin mahallinde giderilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık ... hakkındaki hüküm bakımından, Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle; tebliğnamedeki bozma ve düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilen 27,00 TL yargılama giderinin, 2 olan sanık sayısına eşit bölündüğünde 20,00 TL’den az olduğu gözetilmeden, sanıklar ... ve ...’dan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderinin sanıklar ... ve ...’a yüklenmesine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’ye karşı işledikleri yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık ...’ın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-d maddesine aykırı ise de; bu eksikliğin mahallinde giderilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık ... hakkındaki hüküm bakımından, Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle; tebliğnamedeki bozma ve düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilen 27,00 TL yargılama giderinin, 2 olan sanık sayısına eşit bölündüğünde 20,00 TL’den az olduğu gözetilmeden, sanıklar ... ve ...’dan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderinin sanıklar ... ve ...’a yüklenmesine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.