Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/3994 K.2019/2193
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2016/3994 E. ve 2019/2193 K. davasında, 03.02.2010 tarihli iddianamenin ışığında sanıkların tehdit ve yağma suçlarından mahkumiyet kararı almıştır; ancak aynı mahkeme, görevce aykırılığı nedeniyle kararını 03.04.2019’da oy birliğiyle bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2010 gün ve 2010/28 numaralı iddianamesine göre; sanık ... ’tan suç tarihinden önce araç satın alan katılan ...’ın borcunu ödemediği, sanık ... ’un ise diğer sanık ... ile birlikte katılanın evine gidip tanıklar ... ve ...’a “Biz ona araba vermiştik, onu parçalamış, arabamızı geri getirsin, dükkana gelmezse topuğuna sıkarız” dedikleri, ayrıca katılan ...’ı kullanmış olduğu cep telefonundan arayıp alacaklarına karşılık öldürmekle tehdit ettiklerinin anlatılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma veya yağmada "Daha az cezayı gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2010 gün ve 2010/28 numaralı iddianamesine göre; sanık ... ’tan suç tarihinden önce araç satın alan katılan ...’ın borcunu ödemediği, sanık ... ’un ise diğer sanık ... ile birlikte katılanın evine gidip tanıklar ... ve ...’a “Biz ona araba vermiştik, onu parçalamış, arabamızı geri getirsin, dükkana gelmezse topuğuna sıkarız” dedikleri, ayrıca katılan ...’ı kullanmış olduğu cep telefonundan arayıp alacaklarına karşılık öldürmekle tehdit ettiklerinin anlatılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma veya yağmada "Daha az cezayı gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.