Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/1087 K.2018/7817
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi kapsamındaki haklardan yoksun bırakılmaması nedeniyle verilmiş yağma mahkumiyetini, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı “eşit tahsil” kararını bozarak, yargılama giderlerini ayrı ayrı almayı belirten yeni hükmü onaylamış, dolayısıyla orijinal mahkumiyet kararını DEĞİŞTİRİP ONAMAMAYA KARAR VERİLMİ Ştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirine yer verilmemiş ise de; mahkumiyetin doğal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde "Eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanıklardan neden oldukları tebligat ve posta gideri toplam 189,95 TL yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirine yer verilmemiş ise de; mahkumiyetin doğal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde "Eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanıklardan neden oldukları tebligat ve posta gideri toplam 189,95 TL yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.