Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5712 K.2018/3467
Özet: 1) Uyuşmazlık konusu: mağdurlara karşı yapılan yağma ve yağmaya teşebbüs suçlamaları; 2) Mahkeme, yargı prosedürleri ve hukuki değerlendirmelerdeki hatalar nedeniyle mahkumiyet kararını bozdurarak hükmü iptal etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, yağmaya teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma, mağdur ...’e yönelik yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurların yolda yürüdükleri sırada az ilerideki kalabalık bir grubun içinden ayrılıp gelen sanıkların “para çıkarın buradan geçmek 5 liradır” diyerek para istedikleri, mağdurların paralarının olmadığını söylemeleri üzerine “paranız yoksa buradan çıkış yok, vereceksiniz” dedikleri, sanıkların yanlarından ayrıldıkları grubun kalabalık olmasından korkan mağdur ...’ın üzerinde bulunan 10 lirayı verdiği, parayı alan sanıkların daha fazlasını istemeden mağdurların yanından ayrıldıkları olayda, kastın herhangi bir mağdurdan 5 lira almaya özgülenmiş olması karşısında, eylemin bütün halinde birden fazla kişiyle tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; ayrıca yağmaya teşebbüs suçundan da hüküm kurulması,
2- Sanıkların, yakınanların yürüdükleri yol üzerinde geçişlerini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yollarını kesmek biçiminde bir eylemlerinin bulunmadığı, bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) fıkrası ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
3-Mağdurlardan yoldan geçme parası olarak 5 TL isteyen sanıkların, özgülenen kastı da gözetilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nın 150/2. madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma, yağmaya teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma, mağdur ...’e yönelik yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurların yolda yürüdükleri sırada az ilerideki kalabalık bir grubun içinden ayrılıp gelen sanıkların “para çıkarın buradan geçmek 5 liradır” diyerek para istedikleri, mağdurların paralarının olmadığını söylemeleri üzerine “paranız yoksa buradan çıkış yok, vereceksiniz” dedikleri, sanıkların yanlarından ayrıldıkları grubun kalabalık olmasından korkan mağdur ...’ın üzerinde bulunan 10 lirayı verdiği, parayı alan sanıkların daha fazlasını istemeden mağdurların yanından ayrıldıkları olayda, kastın herhangi bir mağdurdan 5 lira almaya özgülenmiş olması karşısında, eylemin bütün halinde birden fazla kişiyle tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; ayrıca yağmaya teşebbüs suçundan da hüküm kurulması,
2- Sanıkların, yakınanların yürüdükleri yol üzerinde geçişlerini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yollarını kesmek biçiminde bir eylemlerinin bulunmadığı, bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) fıkrası ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
3-Mağdurlardan yoldan geçme parası olarak 5 TL isteyen sanıkların, özgülenen kastı da gözetilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nın 150/2. madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.