Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/8103 K.2015/40997
Özet: Uyuşmazlık konusu, B.E. ve M.O. adlı sanıkların yağma suçundan hüküm giyerken, tutuklu kaldıkları günlerin cezasının mahsup edilmemesi ve iddiaların yanlış nitelendirilmesiyle ilgili temyiz itirazlarıdır; Mahkeme, bu eksiklikleri gidererek kararını bozmuş ve sanıkların haklarını koruyarak yeni bir hüküm vermiştir.
Tebliğname No: 6 - 2011/205796
MAHKEMESİ: Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 05/04/2011
NUMARASI: 2006/122 (E) ve 2011/133 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık B.. E..'in, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/734 – 1995/729 Esas – Karar sayılı, 26/03/2004 tarihinde infaz edilmiş 2 yıl 14 ay 15 gün hapis cezası tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nın 58/6. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Oluşa ve dosya içeriğine, sanıkları önceden tanımayan ve aralarında husumet olmayan katılanların, bütün aşamalardaki paralarının sanıklar tarafından alındığına dair iddialarına göre sanıkların cezaevi önünde para yatırma sırası bekleyen katılanları darp ederek paralarını aldıkları, olaydan sonra paranın sanıkların kardeşi tarafından katılanların kardeşine iade edildiği, eylemleri bir bütün halinde TCK'nın 149/1-c, 168/3. maddelerine uygun birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunu oluşturduğu halde, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık B.. E..'in, hakkındaki yakalama emri nedeniyle sevk maksatlı olarak 20/01/2011 – 01/04/2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığı günlerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Kabule göre de;
a) Sanıkların eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturması halinde, açılan davada dönüşen suç türüne göre hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, sanıklar hakkında iki suçu kapsayacak ve kesin hüküm oluşturacak şekilde ayrıca yağma suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
b) İddianamede katılan Nevin'e karşı darp iddiası olmadığı halde, Nevin yönünden de sanıkların hükümlülüklerine karar verilerek CMK'nın 225/1. maddesine aykırı uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar B.. E.. ve M.. (..) Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 05/04/2011
NUMARASI: 2006/122 (E) ve 2011/133 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık B.. E..'in, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/734 – 1995/729 Esas – Karar sayılı, 26/03/2004 tarihinde infaz edilmiş 2 yıl 14 ay 15 gün hapis cezası tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nın 58/6. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Oluşa ve dosya içeriğine, sanıkları önceden tanımayan ve aralarında husumet olmayan katılanların, bütün aşamalardaki paralarının sanıklar tarafından alındığına dair iddialarına göre sanıkların cezaevi önünde para yatırma sırası bekleyen katılanları darp ederek paralarını aldıkları, olaydan sonra paranın sanıkların kardeşi tarafından katılanların kardeşine iade edildiği, eylemleri bir bütün halinde TCK'nın 149/1-c, 168/3. maddelerine uygun birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunu oluşturduğu halde, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık B.. E..'in, hakkındaki yakalama emri nedeniyle sevk maksatlı olarak 20/01/2011 – 01/04/2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığı günlerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Kabule göre de;
a) Sanıkların eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturması halinde, açılan davada dönüşen suç türüne göre hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, sanıklar hakkında iki suçu kapsayacak ve kesin hüküm oluşturacak şekilde ayrıca yağma suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
b) İddianamede katılan Nevin'e karşı darp iddiası olmadığı halde, Nevin yönünden de sanıkların hükümlülüklerine karar verilerek CMK'nın 225/1. maddesine aykırı uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar B.. E.. ve M.. (..) Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.